Jedna z naszych czytelniczek wspomina historię, która do dziś budzi obrzydzenie i niedowierzanie. Pewien sąsiad uznał, że czyjeś zwierzę załatwiło się na korytarzu. Zamiast porozmawiać postanowił wymierzyć karę. Efektem był worek z kupą zawieszony na klamce drzwi domniemanego "winowajcy".

Jedna z historii brzmi jak scenariusz czarnej komedii. Sąsiadka, mieszkająca w bloku od ponad 25 lat, postanowiła uczynić z życia innych lokatorów swoje hobby. Jest jednocześnie samozwańczym monitoringiem osiedlowym, policjantem, prokuratorem i sędzią. Czytelnik opisuje nam, jak został oskarżony m.in. o brak segregacji śmieci. Starsza pani śledziła go aż pod śmietnik, a po jego odejściu grzebała w workach, by znaleźć „dowody winy”. To jednak nie koniec historii z udziałem tejże "bohaterki".

Czytelnik podzielił się z nami także inną historią. Mieszkanka ostatniego piętra przeprowadzała remont, na kilka godzin wystawiła pod drzwi kilka desek, które później odebrał robotnik. Nikomu nie przeszkadzały - korytarz prowadził wyłącznie do jej mieszkania. Mimo to czujna sąsiadka z parteru odbyła inspekcyjny obchód po wszystkich piętrach, zrobiła zdjęcia i zgłosiła sprawę na policję. Efekt? Mandat za „stworzenie zagrożenia dla zdrowia i życia”.

Na liście przewinień znalazło się nawet słuchanie muzyki w samochodzie. Jak relacjonuje nasz czytelnik, sąsiad z innej klatki miał zostać zgłoszony za zakłócanie spokoju domowego, bo przez 20 sekund słuchał radia, wyjeżdżając rano do pracy. Według skarżącej niemal przyprawiło ją to o zawał.

Jeden z czytelników opowiedział nam również, że gdy ktoś wnosi np. ciężkie zakupy, sąsiadka rusza na patrole, sprawdzając ściany na wszystkich piętrach. Jeśli znajdzie pęknięcie - nawet stare - straszy zgłoszeniem do spółdzielni. Zakup nowej pralki czy kanapy oznacza więc prawdziwą gehennę.

Jedna z najbardziej szokujących historii dotyczy mężczyzny, który regularnie wychodził z mieszkania nago. Zimą robił aniołki w śniegu, latem zrywał liście z drzew, krzycząc, że jest Adamem poszukującym Ewy. Wszystko to przy akompaniamencie głośnych okrzyków i oddawania moczu na chodnik.

Jeden z czytelników wspomina sąsiadów zza ściany, których nocne awantury na długo zapadły mu w pamięć. Regularne rozmowy na balkonie w środku nocy były tylko wstępem do prawdziwych scen rodem z taniego horroru. W grę wchodziła zabawa w Janosika: ona w koszuli nocnej, on z siekierą w ręku. Do tego rzucanie talerzami, krzyki, wyzwiska i alkoholowe libacje. 

Inny czytelnik opisuje sąsiada o dwóch zupełnie różnych twarzach. Za dnia był wzorem kultury: spokojny, uprzejmy, zawsze pierwszy mówił „dzień dobry”. Nocą jednak zamieniał się w prawdziwego potwora. Chodził po klatce schodowej, walił głową w drzwi mieszkań i krzyczał: „Spalę was!”. Strach mieszkańców był ogromny, bo nikt nie wiedział, czy to tylko pijackie groźby, czy realne zagrożenie.

Kolejna historia jest wyjątkowo dramatyczna. Jeden z mieszkańców bloku wielokrotnie próbował popełnić samobójstwo, skacząc z trzeciego piętra. Za pierwszym razem wylądował na krzakach, za drugim zawisł na antenie piętro niżej. Lokatorzy przez długi czas żyli więc w ciągłym napięciu, obawiając się, że któregoś dnia dojdzie do tragedii.

Jedna z czytelniczek wspomina swoich dawnych sąsiadów, których awantury były słyszalne w całym pionie. Najbardziej zapadła jej w pamięć kłótnia prowadzona… w wannie, około północy. On głośno namawiał ją do posiadania dziecka, twierdząc, że wtedy się uspokoi i przestanie wszczynać awantury. Ona odpowiadała równie donośnymi groźbami, zapowiadając, że przestanie prać mu ubrania w pralce, którą sama kupiła. Choć od wyprowadzki minęło już kilka lat, autorka do dziś pamięta wszystkie argumenty, krzyki i nocne sprzeczki.

Jeden z czytelników opisuje sąsiadów, którzy od samego początku dali się poznać jako wyjątkowo uciążliwi lokatorzy. Kilka lat temu do bloku wprowadziła się para, która niemal od pierwszego dnia regularnie urządzała głośne imprezy i alkoholowe libacje. Hałasy, krzyki i nocne zabawy stały się codziennością, a cisza nocna była jedynie pustym hasłem.

Po około roku sytuacja nieco się uspokoiła, gdy na świecie pojawiło się ich dziecko. Sąsiedzi liczyli, że to definitywnie zakończy nocne hałasy. Niestety, choć imprezy ustały, para nadal należy do najgłośniejszych lokatorów w całym bloku. Codzienne życie towarzyskie, brak wyczucia i ignorowanie próśb sprawiają, że inni mieszkańcy doskonale wiedzą o nich znacznie więcej, niż powinni.

Mimo rozmów, uwag i oficjalnych zgłoszeń, para zdaje się nie dostrzegać problemu. Dla nich najwyraźniej wszystko jest w porządku - nawet jeśli cały blok zna szczegóły ich życia prywatnego.

Jeśli i wy macie historie związane z sąsiadami, zachęcamy do podzielenia się nimi z nami np. w social mediach w sekcji komentarzy.